Urbex fotografie is een laatste onderdeel waar ik langzaam meer interesse in krijg. In het strak georganiseerde Nederland is weinig aan Urbex te maken. Tevens is het een stroming in de fotografie die haar fotolocaties niet gemakkelijk prijs geeft. Andere urbex fotografen houden hun locaties geheim of alleen voor een klein groepje mede urbex fotografen. begrijpelijk uiteraard, ook omdat het vaak om locaties gaat waar men liever geen “pottekijkers” ziet.

Zo kom ik op de waddeneilanden zowaar nog best een paar plekjes tegen waar je op kleine schaal Urbex kan fotograferen. Hierbij verwacht je eigenlijk dat onder invloed van het toerisme alles keurig is bijgehouden, opgeknapt en indien nodig afgebroken. Dit is uiteraard niet zo. Iedereen kent wel de plek achter restaurtant de Walvis op West Terschelling. Over de invulling hiervan wordt al tientallen jaren gesteggeld.

In Noord Nederland is zeker nog op kleine schaal genoeg te beleven op Urbex gebied. Ben en blijf altijd op afstand als het niet vertrouwd is en blijf overal vanaf. Indien je niet op een “normale” manier ergens binnen kan geraken dan maar niet. “Take only photo’s en leave only footsteps”. Denk dat je dat altijd moet aanhouden in de fotografie, zeker in het genre van de urbex fotografie.